* Dzień później, wieczór
Byłaś już na miejscu. Czekałaś na chłopaka, którego poznałaś dzień wcześniej. Miałaś słuchawki na sobie, słuchałaś tego. Jak to w jesienny wieczór było cholernie zimno i ciemno. Widziałaś wszystko dzięki starej latarni. Miałaś na sobie jasny płaszcz z brązowymi guzikami,a pod nim żółty sweter. Założyłaś jeszcze czarny szalik, jeansy i szare trampki. Nie mogłaś się doczekać spotkania z Louisem, a zarazem bałaś się, że cię wyśmieje. Jednak w jednej chwili odpłynęłaś zaczęłaś nucić wraz z zespołem the xx.
-Cześć.- powiedziała osoba na którą czekałaś. Zdjęłaś słuchawki.
- Cześć- czułaś, że się uśmiechasz.- To gdzie idziemy?
- Może chodźmy do parku.- zaproponował- Myślałem, że będziesz na mnie zła za to, że się spóźniłem.
- Powiedzmy, że mam nadzieje, że robiłeś coś co nie mogło zwlekać.Nie musisz mi mówić co, lepiej powiedz coś osobie, bo wiem tylko, że masz poczucie humor, jesteś zanadto pomocny i jesteś gadatliwy... Od bratanicy wiem jeszcze, że uwielbiasz marchewki.
- Tak naprawdę to kocham marchewki i czasami zachowuje się jak dziecko. Uwielbiam nosić szelki i bluzki w paski.
- Mnie marchewki wkurzają w zupie, są strasznie natrętne, ja próbuje je wyminąć, a one bach na moja łyżkę. Co to ma być?!
- Następnym razem jak się spotkamy i będziesz jadła zupę to wyjem ci wszystkie!- krzyknął.
- To bardzo miłej z twojej strony.- w tym samym momencie potknęłaś się o kamień. Od narodzi prześladuje mnie pech. Czemu akurat teraz musiał mi się uaktywnić. Czułaś, że się cała zaczerwieniłaś. Chłopak się ze mnie śmiał.- Nic mi nie jest, jakby cię to obchodziło.- podał ci rękę.
- Przepraszam, nigdy nikt się nie wywalił przy mnie na randcę.
- To nie jest randka!- przestał się śmiać.-Randka jest wtedy.. Chyba jednak to jest randka.
- Co mam zrobić, abyś mi wybaczyła?- powiedział z uśmiechem na ustach.
- Zatańcz przy tej latarni.
-Dobra.- zaczął biegnąć w stronę latarni.
- Żartowałam- krzyknęłaś, jednak on zaczął tańczyć. Zasłoniłaś oczy, chwilkę potem rozsunęłaś palce śmiałaś się w niebo głosy. Ty zatańczyłaś ten jego taniec, który tańczył w X factorze.
- Skąd to znasz?- spytał.
- Bratanica mnie nauczyła- wyszczerzyłaś w jego stronę zęby.- Fajne z nas dzieciaki.
- A wydawało mi się, że jesteś poważniejsza i nie miła.
- Widać pozory mylą- wtedy złapał cię za rękę. Czułaś, że serce bije ci coraz mocniej. "Dziewczyno nie możesz tego zmarnować" to zdanie chodziło ci po głowię.
- Teraz to już na pewno jest randka- wyszeptał ci do ucha Louis. Zadzwoniła jego telefon.
-Sorki muszę odebrać.
Gdy chłopak z kimś rozmawiał. zaczęłaś kopać kamyk. Zaczęłaś nucić swoja ulubioną piosenkę. Wtedy on się odwrócił.
- Liam potrzebuje mojej pomocy, więc muszę iść, chciałbym zostać ale Zayn pokłócił się o coś z Harrym i wyszła z tego niezła bójka, nie pomogło jeszcze to, że byli pijani.
- Mogę ci pomóc się z nimi po użerać, a poza tym uwielbiam patrzeć na pijanych ludzi.
- Naprawdę tego chcesz ?
- No jasne jak mogła bym nie pomóc panu Tomlinsonowi, przy którym się wywaliłam.
- Jesteś boska.
- To chodźmy.- krzyknęłaś.
- Są na drugim końcu parku.
Gdy doszliśmy na miejsce Liam i Niall próbowali uspokoić dwójkę. Blondynowi to nie wychodziło,bo był trochę zalany.
-Przynajmniej dobrze się bawili- wyszeptałaś Lou do ucha.
- Fajnie, że już jesteś.- powiedział Liam do mojego towarzysza.-Nie mogę ich uspokoić.
- Zazwyczaj pomaga to- chłopak z loczkami dostał od ciebie z liścia w twarz.
- Ał dlaczego ja?!- powiedział dosyć nie wyraźnie.
- Bo Pakistan był dalej.- krzyknęłaś.
-Może teraz się rozdzielmy- zaproponował Liam.- Ja wezmę Zayna, a ty ze swoją dziewczyną Harrego i Nialla.
- Ja jestem spokojny.- Podniósł lekko ręce.
-Chodź nie marudź- popchnął go Louis- Widzimy się jutro.- krzyknął do Liama.
Gdy szliście z chłopakami do domu Louisa, wogóle się do siebie nie odzywaliście. Miałaś chociaż koło siebie Louisa. To była przyjemna myśl/
* Przed domem Louisa
- Na mnie pora- powiedziałaś.
- To była dragiczna randka i to wszystko przeze mnie.
- To była najlepsza randka w moim życiu, a ty gadaj sobie co chcesz.- spojrzałaś mu w oczy.
- Zadzwoniłem po taksówkę jak uspokajałaś Nialla.
- Dzięki.- Louis się do ciebie zbliżył, ty jednak go lekko odepchnęłaś.
- Czy to jednak nie za wcześnie?- przyjechała taksówka- no dobra, tak naprawdę to jest najlepsza chwila, ale tak bar...- delikatnie cię pocałował. W tym momencie czułaś, że to ten jedyny. Być może to prawda, że pierwszy pocałunek mówi wszystko.
- To była też moja najlepsza randka- i znowu cie pocałował.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz